Eigenlijk gebeurde het best een tijdje geleden: vrijdag 20 oktober. Vrijdag is de dag dat we met een klein vriendenclubje naar City Plaza gaan, het winkelcentrum van Nieuwegein, waar we ook altijd naar de Pizzeria gaan. Nadat er 5 Cola’s en 3 Ice Tea’s zijn besteld en een praatje met de ober, komen er twee meisjes binnen en een moeder… met alledrie een DS.

We mogen de Hemel wel bedanken, Nintendo (betekent laat het geluk aan de hemel over, voor de mensen die dat nog niet wisten) heeft het gedaan, een nieuwe doelgroep bereikt: twee meisjes met allebei een DS Lite en een moeder met een oude roze flappert gaan nadat ze wat drinken hebben besteld een wedstrijd Brain Training doen. Gewoon midden in de pizzeria.

Terwijl wij stiekem de sigaret uit aan het doen zijn van Larby, de ober, denk ik aan de negatieve kant van het succes. Het feit dat Nintendo vast en zeker weer bijna alleen zal staan betekent dat er minder hard moet worden gewerkt door Nintendo om de concurrentie af te slaan en dat betekend minder innovatieve ideeën. En hoe lang zal Nintendo kunnen innoveren?

Terug naar de pizzatent waar wij de boel verlaten om een oliebol of zo iets te kopen. Als we langs de fontein lopen zien we nog meer scholieren die vrijdag middag ook een handige tijd vinden om er even op uit te gaan en je raad het al: daar zaten twee opvallende jongens met een DS, misschien speelde ze wel mee met de meisjes uit de pizzatent aangezien ik ze naar de pizzatent zag kijken. Door de technologische veranderingen wordt gamen steeds meer onbegrensd.

Misschien kunnen onze kinderen straks wel via gamen hun huiswerk doen, of gaan onze kleinkinderen ze eventjes naar Japan met de zoef-zoef mobiel om vrienden te ontmoeten die ze bij het spelen van Metroid Prime Dubble X hebben ontmoet, alles kan. Gamen wordt net zo gewoon als de lamp, als je ziet hoeveel er is veranderd ten opzichte van onze opa’s en oma’s, misschien is de aarde dan allang vernietigd en zitten we met z’n alle in een ander sterrenstelsel. Gamen zal belangrijker worden, dat denk ik wel. Als je ziet wat voor mogelijk heden de Nintendo DS en Wii bieden, zal er vast meer worden ontdekt.

Als we nog even naar de Dixons te gaan omdat Sisi (ze is Chinees, vandaar die rare naam) een paar iPod hoesjes wil kopen valt mijn oog op dat de DS games weer helemaal verstopt liggen. Dat is ook weer zo iets: vaak zijn de DS games in minderheid en laten ze maar een paar games zien, allemaal bagger spellen. Dat kan als je het positief bekijkt zijn omdat ze zo populair zijn dat ze als zoete broodjes worden verkocht en dat ze daarom niet mogen opvallen omdat ze niet kunnen bijleveren, of omdat ze zo onpopulair zijn dat ze het laagste plekje verdienen. Wat weer tegenstrijdig is met wat ik die dag merkte in de Pizzeria en bij de fontein.

Als ik thuis kom en wordt opgehaald om een potje te DSen denk ik bij mij zelf: wat maakt het uit, die verkoopcijfers, als je maar lekker kan gamen.

Niet veel RPG-reeksen hebben het eeuwige leven. Alleen Square Enix-reeksen overleven de nieuwe generaties, maar de uitzondering bevestigt natuurlijk de regel. De Tales-reeks van Namco gaat al 11 jaar mee, en de eerste Tales-game kwam een week geleden uit in het land van de rijzende zon.

In het machtige land Areulla werd op een dag de rust ernstig verstoord: een verwonde ridder kwam kreupelend aan in het dorpje Fern. Caius, een vijftienjarige tiener die graag avonturen wil beleven, en Rubia, de dochter van de dorpspriester, verzorgden hem, maar stierf hij desondanks. Als laatste wens gaf hij Caius een opdracht: hij moet het rode kristal, de Pacient, naar de hoofdstad van Janna vervoeren.

Veel tijd om te denken had hij niet, want al snel verschenen overal monsters. Caius en Rubia vochten zich erdoor, maar helaas waren het er te veel en moest Caius vader een groot geheim onthullen om hen te beschermen. Dat geheim leidde tot de problemen van nu en tot een gigantische zoektocht.

Het verhaal zelf is gelukkig niet moeilijk om te begrijpen. Ik vind het zelfs wat te eenvoudig, want in echte RPG\’s gaat het namelijk om de vele wendingen die in het verhaal zitten en komt alles beetje bij beetje bij elkaar. Hier is dit niet meteen het geval: na enkele minuten weet je al heel veel over de situatie.

Maar goed. Laten we bij het begin beginnen, niet? Het spel zelf ziet er mooi uit. Het is een vaag woord, maar mooi beschrijft het wel vrij goed. Het is immers niet fantastisch, maar ook niet afgrijselijk. De personages zijn opgebouwd in 3D, net zoals de omgevingen, maar die zijn van minder goede kwaliteit dan die van Final Fantasy III. Ook tonen ze door de cell-shaded graphics een wat onafgewerkte schijn. Blijvend minpunt is de camera. Je kan hem aanpassen via de opties, maar helaas loopt ze vaak achter, en is de hoek zeer slecht bepaald.

Ook de muziek valt wat tegen. In het eerste uur hoor je namelijk steeds dezelfde tracks, veel afwisseling is er dus niet. Op een bepaald moment was er zelfs een zeer irritant deuntje dat de stress en het gevaar in het spel moest opwekken. Ik had toen echt zin om gewoon mijn DS dicht te klappen, want het hielp niet echt. Na een paar uur spelen kom er ineens een hoop variatie in het verhaal en verandert de muziekkeuze als het ware in een uitgebreide selectie van heerlijke deuntjes. Tot zover het eerste pluspunt!

De gevechten met de monsters vielen tegen: er was totaal geen respons van de andere kant en ik kon de vijanden gewoon doodmeppen. Misschien lag dat aan de moeilijkheidsgraad, al zou Normal ook al een redelijk niveau moeten zijn. Stel je eens voor dat ik op Easy zou spelen… Helaas verandert de AI van de tegenstanders niet en blijft de uitdaging uit.

Helaas is deze game ook zeer kort. Je kan het spel al uit hebben in een schrale tien uur, wat zeer kort is voor een RPG, zelfs op de NDS. Ik heb dat ook gemerkt: ik heb mezelf ook voor deze Japanse game weer een Engelstalig script kunnen versieren, maar ik vlieg gewoon door die pagina\’s. Het gaat veel te snel naar mijn mening.

Veel kan ik niet meer vertellen over deze game. Net als Final Fantasy III stond deze bovenaan mijn Most Wanted-lijstje, maar nu ik hem eindelijk in mijn bezit heb is het waarschijnlijk beter geweest mocht ik andere games de voorrang hebben verleend. Deze game is namelijk best teleurstellend voor een Tales-game. De PSP had een veel betere Tales-titel, dus is het jammer dat de NDS deze niet krijgt. Een Europese release, laat staan Amerikaanse, is nog niet gepland.

Ben je in het bezit van een Nintendo DS? Natuurlijk. Maar kan die van jou dingen laten ontploffen, berichten versturen naar de MI6, of opname-apperatuur opsporen? Het kan allemaal, in de nieuwe film Stormbreaker!

Het is oud nieuws, maar nieuws blijft nieuws. De Nintendo DS zou een rol gaan spelen in de film ‘Stormbreaker’, gebaseerd op de boeken van Anthony Horowitz. In het boek werd de handheld uitgedrukt als een simpele Gameboy, met de daarbij behorende cassetes. Maar ook wij gaan met onze tijd mee, dus is het in deze film een Nintendo DS geworden.

Wat heb ik maar al te graag zo’n DS in huis, zul je denken. En inderdaad, het is een mooi dingetje. Met zijn strakke rode kleur, zonder krasjes, spiksplinternieuw maakte dit apparaat met twee schermpjes zeker zijn debuut. Als we Burns, de leveraar van alle gecamoufleerde wapens van de MI6 in de film mogen geloven kan hij dingen tot ontploffing brengen, maakt hij contact met de geheime dienst, en spoort hij zelfs verborgen microfoons op. Alex Rider mag wel boffen met zo’n luxe ding.

Alex Rider lijkt een doodgewone jongen, met een doodgewone oom. Tenminste, dat denkt hij. Terwijl Alex zijn oom Ian aanziet voor een simpele beveiligingsagent weet Ian wel beter. hij doet moeite om allerlei gevaarlijke tegenstanders te ontwijken. Helaas, Ian wordt vermoord. Alex gaat op onderzoek uit, en belandt zelf bij de MI6. Hij mag zijn oom gaan vervangen, die het geheim achter de nieuwe Stormbreaker Computers aan het ontdekken was. Sayle, een zakenman heeft een hoop gratis computers vrijgesteld voor Britse Scholieren. Je lijkt wel gek als je dit zomaar doet, en de geheime dienst rook onraad. Zal Alex het lukken om Sayle tegen te houden?

Benieuwd geworden? Wees niet bang! We hebben een exclusief stukje film gevonden voor je. Geniet van dit wonder, en blijf hopen dat je ooit op een dag word opgeroepen door de MI6..

And What about Mario Kart? Mario Kart.. is a game. I thought you’d might like it for the flight.

Een wekelijkse nieuwsbrief over de Japans games die onze rekken nooit zullen halen.

We hebben in overleg met de crew besloten dat het tijd was voor iets nieuws. Vanaf nu presenteren we jullie elke week een editie van de Nihon Shuukan, ruw vertaald de Japan Weekly. Omdat 60% van de Japanse games onze regio nooit bereikt, hebben wij vaak veel minder nieuws dan onze Oosterse vrienden.

Toch zijn er soms heel grappige berichten tussen, en sommige daarvan halen dan toch onze voorpagina, ondanks dat er ook andere vermeldingen het waard zijn. De bedoeling is elke week dus Japans nieuws te brengen, maar we proberen eerst te pinken naar jullie interesse. Lees het door, geef jullie mening en vertel ons wat je er van vindt!

Death Notes Death Note

Death Note : Kira Game is een gloednieuwe Japanse game gebaseerd op de populaire gelijknamige anime-reeks. De nieuwe dvds van de reeks worden nu ook in de winkel vergezeld door snoep die de personages uit de reeks graag eten. Echter hangt er een leuk berichtje boven de stapel repen:

-Het niet eten van een reep binnen de zeven dagen volgende op je laatste reep, resulteert in de dood
- Het wegsmijten van repen resulteert in de dood
- Het eten van andere merken zal jouw levensduur halveren, of resulteren in de dood.

Female Training: Train yourself in fifteen minutes a day

Bandai Namco is begonnen aan de productie van een gloednieuwe game. Nu de hersentrainers wat uitgemolken zijn, zetten ze een nieuwe franchise op touw. Speciaal voor de vrouwen brengen ze een trainer uit die alles aan hun lichaam zou moeten verbeteren: niet alleen hun de mollige buik of sinaasappelhuid zou moeten verdwijnen, ook hun zelfvertrouwen zou de lucht in moeten gaan, en dit in vijftien minuten per dag!

Elke dag gedurende drie maanden krijgen ze een opdracht die ze moeten uitvoeren, alsof de DS een personal coach moet voorstellen. Japanners& ze zijn soms verschrikkelijk!

Digimon Games uitgesteld

De nieuwe games Digimon Stories Sunburst en Moonlight zijn uitgesteld. Normaal zouden de Japanners het tweedelige vervolg op de populaire Digimon World 1 maart kunnen aanschaffen, maar helaas heeft de uitgever bepaald er een drietje voor te plaatsen.

Arme gele mensjes& en arme bleke mensjes, want zoals het er naar uit ziet mogen ook wij die games verwachten. Hopelijk met een vertraging van & eeuwig?

Versiergame voor vrouwen krijgt demo

Op de officiële site van Konami kan je nu een demo spelen van Tokimeki Memoria: Girls Side 1st Love DS. Zoals eerder verteld is deze remake van het gelijknamige PS2-avontuur speciaal voor vrouwen gemaakt, en draait het allemaal om het versieren van mannen en het populair worden bij de vrouwen. Tijdens praatjes kan je je tegenspeler aanraken om het versieren makkelijker te maken. De demo vind je hier. Hopelijk krijgen we niet te maken met mannenhaatsters die hun DS stuk hebben geprikt op lager niveau&

Chocobo-eigenaars naar de top?

Gamers die Chocobo and the Magic Picturebook, ook wel bekend onder de Amerikaanse naam Final Fantasy Fables: Chocobo Tales, in hun bezit hebben, kunnen nu op de website van Square Enix hun scores inschrijven. Dit is nu al de tweede maal dat men dit kan doen, en dit van 15 tot 28 februari op deze website. Als je dit probeert, vergeet niet beeldmateriaal als bewijs mee te leveren!